Fietsen tijdens de Roparun is echt wel afzien

Door: Marion Wesselink

ALMELO- ‘Na uren en uren fietsen ging ik echt een beetje dood, maar na een goede massage en enkele uren slaap voelde ik me bijna weer zo fit als het spreekwoordelijke hoentje’, laat Gerrit Steenkamp weten. Hij vormt samen met Ingrid Kaal, Helen Spaans en Boukje Schoof het fietsteam van de Almeloopers. Zij gaan tijdens het komende Pinksterweekend samen met de andere Almeloopers van Hamburg naar Rotterdam 570 kilometer afleggen om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor de palliatieve zorg van mensen met kanker.

Telkens als een loper actief is zijn er twee fietsers die de route in de gaten houden en die goed het tempo van de loper volgen.’ Vooral wanneer je voorop fietst is het belangrijk dat je goed in de gaten houdt hoe en waar de loper zich bevindt’, geeft Ingrid aan. De fietsers zitten steeds een blok van ongeveer vijf uur achtereen op de fiets en dat twee dagen lang!

Helen Spaans is inmiddels een ervaren deelneemster. Ze gaat dit jaar voor de zesde keer mee. Ze heeft drie keer als loopster mee gedaan , de afgelopen jaar zat ze in de groep van de catering. Dit jaar gaat ze voor het eerst op de fiets mee. Ze heeft speciaal voor de Roparun een nieuwe degelijke fiets aangeschaft. ‘Doordat ik al meerdere keren heb mee gelopen denk ik behoorlijk goed te kunnen inschatten waar een loper behoefte aan heeft tijdens het lopen’, geeft Helen aan die het echt helemaal ziet zitten om dit jaar weer mee te mogen doen. Ze koos voor het fietsen omdat ze de route graag een keer vanaf de fiets wil mee maken. Ze heeft een speciaal lampje gekocht om het navigatiesysteem goed te kunnen zien. Ook een passende tas waarin noodzakelijke spullen zitten heeft ze aangeschaft. ‘Ik heb in de afgelopen jaren verschillende mensen in mijn familie verloren aan kanker en het blijft bijzonder dat ik middels de Roparun iets terug mag doen’.

Boukje Schoof fietst voor de derde keer mee. ‘Het blijft een uitputtingsslag maar als ik aan de kankerpatiënten denk die het alle dagen zwaar hebben is het goed op te brengen’, aldus Boukje die het heel belangrijk vindt dat je het doel waar je voor loopt door deze actie nog eens extra goed onder de aandacht komt. ‘Lopen ben ik niet zo goed in en fietsen doe ik vaak en veel, dus het gaat goed komen’ geeft Boukje nuchter aan

Ingrid Kaal gaat als fietser voor de eerste keer mee. Ze heeft al eens mee geholpen in de Catering en ook via een ander team deelgenomen. Ze is van huis uit mental coach en er van overtuigd dat haar niets gaat opbreken. Ze komt uit een wielrennersfamilie en zit regelmatig op de fiets. Ze heeft een neefje dat acute leucemie heeft en die momenteel midden in zijn gevechten met de chemokuren zit. ‘Als je daarvoor mee mag vechten, geeft dat extra energie’, geeft Ingrid aan.

Gerrit Steenkamp heeft twee jaar geleden ook als fietser deel genomen en afgelopen jaar zat hij in de catering. Toch koos hij dit jaar wederom voor het fietsen. Hij heeft ervaren dat het fietsen echt afzien is. ‘ Tot ik in Almelo kwam was het te doen, maar daarna had ik bijna geen zitvlees meer over. Een goede massage deed wonderen en vervolgens mocht ik enkele uren op mijn buik slapen. Daarna was ik weer een beetje mens’, vertelt Gerrit lachend. Onderweg staat hij vaak rechtop om zijn zitvlak te ontzien. Ook doet hij gymoefeningen onderweg. Hij vindt het prachtig om in de verschillende dorpen aangemoedigd te worden en natuurlijk voelt de aankomst in Almelo als een warm bad. De fietsers zitten uren achter elkaar op de fiets en dat is superzwaar ook even afstappen voor een sanitaire stop kan bijna niet. ‘Ik dacht even naar toilet te kunnen maar die was aan de overzijde van de weg geplaatst. Wildplassen is verboden. Ik heb het toch gedaan en kreeg een vermaning die werd ingetrokken toen ze hoorden dat via papieren de wc verkeerd was aangegeven’, aldus Gerrit

Langs de weg van Enter richting Zutphen stonden twee jaar geleden allemaal waxinelichtjes in potjes opgesteld. Heel indrukwekkend. ‘Wat me heel erg bij gebleven is, was de man die in het donker steeds terug liep om de uitgewaaide kaarsjes opnieuw aan te steken’, vertelt Gerrit. Toen men de verschillende namen op het wegdek zag staan was dat voor iedereen zonder uitzondering een heel emotioneel gebeuren. Het wordt sowieso een bewogen weekend. Eentje met een lach en met een traan. Een weekend van ongelofelijk afzien maar ook een weekend die je onvergetelijke momenten bezorgd.

onder de foto: vlnr. Helen Spaans, Gerrit Steenkamp, Ingrid Kaal en Boukje Schoof. ( foto studio Smit)

foto van Almeloopers.