Victor Velt / fotograaf

Mijn naam is Victor Velt en woonachtig in Wierden.
In 2015 werd ik benaderd met de vraag of ik als fotograaf/cameraman mee wilde met de Roparun.

Roparun? Euh… ja, lijkt me leuk om te doen!

En eigenlijk wist ik niet goed waar ik ja op gezegd had.

Ja, foto’s en video maken van het team en alles wat er bij komt. En ik dacht nog “oh leuk weekendje weg!”
Er niet bij stil gestaan dat je als camerateam een geheel eigen planning moet maken om te zorgen dat je wel op de juiste plek bent, op het juiste tijdstip. Dus ook ‘s nachts!!

Maar goed, Eenmaal kennis gemaakt met het team, voelde het meteen goed. Ik leerde een groep mensen kennen die heel erg gemotiveerd bezig waren met de laatste voorbereidingen voor die Roparun. Ik wist alleen niet waar die motivatie vandaan kwam en waarvoor het geld bestemd was.

Daar kwam ik wel achter tijdens de Roparun. Eenmaal onderweg met motard Philip kwamen de verhalen over palliatieve zorg van kankerpatienten en hoe de Almeloopers hun steentje probeerden bij te dragen.

Daarbij kwam dat het onderweg heel veel feest is en dat je soms niet door hebt waar je het voor doet. Maar je wordt ook ineens geconfronteerd met waar je het voor doet. De dank van patienten is warm en komt wel binnen… Ook zij nemen de moeite om aan de route te komen en ons aan te moedigen. Terwijl ze weten dat het niet goed is om zo’n middagje langs de kant van de weg te staan.

Na mijn eerste Roparun kwam ik volledig gesloopt thuis, met een fantastische ervaring voor het leven! Zodoende heb ik thuis meteen aangegeven dat wat ze bij de Almeloopers doen, ik ook een jaar lang wil mee maken…
Het trotse gevoel van Almelooper en het Roparun-virus had me te pakken.

De afgelopen jaren mocht ik weer mee. Ook tijden de koudste editie ooit van de Roparun in 2016 en toch weer een geweldige ervaring. Wij zien af, maar bij lange na niet als de kankerpatienten die de zorg hard nodig hebben.

“Mijn motivatie?”
Waarom zou je het niet doen? Je bent gezond, je kunt iets voor een ander betekenen. Wat houd je tegen?

In 2019 hoop ik voor de vijfde keer mee te mogen. Dan ook weer als cameraman. Verslag doen van een fantastisch evenement met een lach én een traan. En je handjes dichtknijpen dat je gezond bent en dit mag doen!

Een Wierdenaar die trotse Almelooper is!